به گزارش خبرنگار اقتصاد هیرکان، مبصری با بیان اینکه اقدامات انجام‌شده در حوزه تأمین مالی زنجیره‌ای، با وجود اهمیت و اثرگذاری، به‌تنهایی کافی نیست، اظهار کرد: ابزار مالی برای اینکه بتواند عملکرد مؤثری داشته باشد، نباید کاملاً ایستا باشد. ما به ابزارهایی نیاز داریم که بتوانند مجموعه مشکلات نقدینگی تولیدکنندگان را پوشش دهند و راهکار جامعی برای تأمین مالی ارائه کنند.


وی با تأکید بر ضرورت نوآوری در نظام بانکی افزود: امروزه بانک‌ها و صنایع پیشرو از رویکردهای سنتی تحقیق و توسعه به سمت تحقیق و نوآوری حرکت کرده‌اند. نظام تأمین مالی کشور نیز باید با بهره‌گیری از خلاقیت و نوآوری، ابزارهایی طراحی کند که پاسخگوی تمام نیازهای مالی بنگاه‌های تولیدی باشند.


دبیر انجمن تولیدکنندگان زنجیره‌ای گوشت مرغ ایران با اشاره به تغییر ماهیت ابزار اعتباری «نوی‌پو» تصریح کرد: «این ابزار در ابتدا ساختاری نسبتاً نزدیک به برات داشت، اما اکنون به سمت ضمانت‌نامه بانکی حرکت می‌کند؛ مسیری که ممکن است انعطاف‌پذیری آن را کاهش دهد و محدودیت‌های جدیدی برای تولیدکنندگان ایجاد کند.»


مبصری یکی از چالش‌های این تغییر رویکرد را الزامات مربوط به تأمین پیش‌پرداخت و نقدینگی اولیه دانست و گفت: در شرایطی که تولیدکنندگان با محدودیت شدید منابع مالی مواجه هستند، اضافه شدن چنین الزاماتی می‌تواند کارایی ابزارهای اعتباری را کاهش دهد و استفاده از آن‌ها را دشوارتر کند.


وی تأکید کرد: پیشنهاد ما این است که به‌جای حرکت نوی‌پو به سمت ضمانت‌نامه بانکی، این ابزار به یک برات الکترونیکی کامل‌تر تبدیل شود؛ زیرا برات ویژگی‌هایی دارد که می‌تواند به گردش اعتبار در زنجیره تولید کمک کند.


دبیر انجمن تولیدکنندگان زنجیره‌ای گوشت مرغ ایران در تشریح یکی از این ویژگی‌ها به قابلیت انتقال اعتبار اشاره کرد و افزود: اعتبار باید به‌گونه‌ای طراحی شود که بتوان آن را در حلقه‌های مختلف زنجیره تأمین، میان تولیدکنندگان و تأمین‌کنندگان کالا و خدمات منتقل کرد. این قابلیت می‌تواند استفاده از منابع اعتباری را تسهیل کرده و وابستگی بنگاه‌های تولیدی به نقدینگی مستقیم را کاهش دهد.

مبصری: «نوی‌پو» باید سه ویژگی انتقال‌پذیری، نقدشوندگی و تقسیم‌پذیری داشته باشد


رضا مبصری گفت: این ابزار باید به‌گونه‌ای طراحی شود که اعتبار در حلقه‌های مختلف زنجیره تولید قابل انتقال باشد. برای مثال، یک مرغدار بتواند اعتبار خود را به کارخانه خوراک، فروشنده واکسن یا تأمین‌کننده جوجه یک‌روزه منتقل کند و آن‌ها نیز به نوبه خود، این اعتبار را در معاملات بعدی مورد استفاده قرار دهند تا در نهایت به واردکننده نهاده برسد.


وی با اشاره به ضرورت نقدشوندگی این ابزار افزود: دومین ویژگی مهم، امکان تبدیل حداقل بخشی از اعتبار به وجه نقد است. تولیدکننده صرفاً هزینه خرید نهاده ندارد، بلکه باید هزینه‌های دیگری از جمله حمل‌ونقل، دستمزد نیروی انسانی و سایر مخارج جاری را نیز پرداخت کند. بنابراین، لازم است بخشی از اعتبار قابلیت نقدشوندگی داشته باشد تا تولیدکننده بتواند تعهدات نقدی خود را انجام دهد.


دبیر انجمن تولیدکنندگان زنجیره‌ای گوشت مرغ ایران، تقسیم‌پذیری اعتبار را سومین ویژگی ضروری این ابزار دانست و تصریح کرد: برای مثال، یک برات یکپارچه ۱۴۰ میلیارد تومانی ممکن است تنها برای انجام یک معامله بزرگ با واردکننده نهاده قابل استفاده باشد؛ درحالی‌که اگر این اعتبار قابلیت تقسیم به مبالغ کوچک‌تر را داشته باشد، می‌توان از آن برای پرداخت به تأمین‌کنندگان مختلف در طول زنجیره استفاده کرد.


مبصری در ادامه تأکید کرد: ابزارهای تأمین مالی باید انعطاف‌پذیری لازم را برای پاسخگویی به نیازهای واقعی تولیدکنندگان داشته باشند. ازاین‌رو، پیشنهاد ما این است که «نوی‌پو» به‌جای حرکت به سمت ساختار ضمانت‌نامه بانکی، به یک برات الکترونیکی کامل‌تر تبدیل شود که سه ویژگی انتقال‌پذیری، نقدشوندگی و تقسیم‌پذیری را داشته باشد.


وی خاطرنشان کرد که برخورداری از این قابلیت‌ها می‌تواند گردش اعتبار در زنجیره تأمین را تسهیل کند و وابستگی تولیدکنندگان به منابع نقدی را کاهش دهد.