یادداشت محمد مهرگانفر -اقتصاد هیرکان- این حملات هرچند سعی در ایجاد ترس و پراکندگی دارند، اما باعث می‌شوند اراده ما برای ایستادن و مقاومت عمیق‌تر شود.

ایران این روزها زخم‌هایی برمی‌دارد که برای هر کسی که دل در گرو این سرزمین دارد، دردآور است. اما در همین زخم‌هاست که معنای واقعی «ایستادن» آشکار می‌شود. ایستادنی که از دل مردم آغاز می‌شود و در کمک به همنوع، در همدلی و در حفظ انسجام ملی تجلی پیدا می‌کند. هر دست یاری، هر تلاشی برای آرامش و امید، بخشی از مقاومت جمعی است که پایه‌های کشور را محکم نگاه می‌دارد.

در چنین شرایطی دفاع از وطن فقط محدود به خطوط نبرد نیست. آن‌کس که امید را زنده نگه می‌دارد، آن‌کس که اجازه نمی‌دهد ترس و ناامیدی جامعه را درگیر کند و آن‌کس که مسئولانه کنار دیگران می‌ایستد به همان اندازه در حال دفاع از ایران است که هر مدافعی در میدان نبرد . اینجا، همدلی نه یک فضیلت، بلکه خودِ دفاع است.

دشمن پیش از هر چیز بر گسست درونی حساب می‌کند. اما جامعه‌ای که تصمیم بگیرد کنار هم بماند و از هم فاصله نگیرد حتی در شدیدترین بحران‌ها نیز شکست‌ناپذیر می‌شود. قدرت واقعی ایران نه صرفاً در ابزار و تجهیزات، بلکه در پیوندهای مردمی آن است پیوندی که مقاومت و تداوم را رقم می‌زند.

حمایت از ایران، امروز بیش از هر زمان دیگری در «ادامه دادن» معنا پیدا می‌کند. ادامه زندگی، ادامه کار، ادامه مسئولیت‌پذیری و ادامه همدلی و ادامه ایستادگی . کشوری که مردمش تصمیم بگیرند متوقف نشوند در واقع عمیق‌ترین شکل مقاومت را به نمایش گذاشته است. این استمرار اجازه نمی‌دهد بحران، به فروپاشی تبدیل شود.

ایران از پای نمی‌افتد می‌تپد و چون ققنوس از خاکستر خود برمی‌خیزد. امروز، بیش از هر زمان دیگری، ایران به همین انتخاب نیاز داردبه مردمی که بدانند سرنوشت‌شان به هم گره خورده است که در کنار هم بمانند و اجازه ندهند این سرزمین تنها بماند. کمک به همنوع و دفاع از وطن، دو مسیر جداگانه نیستند یک حقیقت واحدند: ایستادن پای ایران.


پاینده ایران.