پنج دهه پیش، همهچیز از چند مرغ و یک رویا آغاز شد؛رویایی برای ساختن، تولید کردن و ماندن.
به گزارش خبرنگار اقتصاد هیرکان، افشین اردلان، پدر، راهی را آغاز کرد که قرار بود سالها بعد به یک زنجیره بزرگ تولید تبدیل شود؛
راهی که از سختیها، بحرانها، سیل، جنگ و فراز و نشیبهای اقتصادی عبور کرد، اما متوقف نشد.
او از یک واحد کوچک مرغ مادر در گرگان شروع کرد و قدمبهقدم، «پیگیر» را ساخت؛
مجموعهای که امروز به عنوان قدیمیترین واحد فعال مرغ مادر کشور شناخته میشود.
اما قصه پیگیر فقط قصه یک کسبوکار نیست؛
قصه یک خانواده است.
قصه پدری که ساخت،
و پسری که انتخاب کرد ادامه دهد.
شروین اردلان، نسل دوم این خانواده، راه پدر را تنها به ارث نبرد؛
کنار او ایستاد، آموخت، تجربه کرد و تلاش کرد هویت حرفهای خودش را بسازد.
او پیش از ورود جدی به مجموعه خانوادگی، مسیر خودش را تجربه کرد؛
از تحصیل و کار صنعتی تا کسب تجربه در خارج از مجموعه پدر.
و سرانجام تصمیم گرفت سرمایه و توان خود را به همان مسیری بیاورد که سالها پیش پدر آغاز کرده بود.
امروز، فاصله میان آن واحد کوچک و زنجیرهای با حدود هزار نیروی انسانی، فقط چند دهه نیست؛
فاصلهای است به اندازه یک عمر تلاش، یادگیری، ریسکپذیری و اعتماد.
افشین، تجربه پنج دهه را به این مسیر آورد؛
شروین، دانش و نگاه نسل جدید را.
یکی ریشهها را ساخت،
دیگری شاخهها را گسترش داد.
و شاید راز ماندگاری یک کسبوکار خانوادگی همین باشد؛
اینکه نسل بعد، صرفاً ادامهدهنده نسل قبل نباشد،
بلکه با هویت و نگاه خودش، داستان را ادامه دهد.
امروز افشین و شروین اردلان، کنار یکدیگر ایستادهاند؛
پدری که شروع کرد
و پسری که ادامه داد.
روایت آنها، روایت یک خانواده است؛
روایت پنج دهه تولید، ایستادگی و تلاش برای اینکه چراغ تولید روشن بماند.
این، قصه «پیگیر» است؛
قصه پدری که ساخت
و پسری که راه او را ادامه داد.